YaseminEvler

HAFTAYA ÇOK GÜZEL BAŞLAYASINIZ DİYE… (10.2011)

yonetim — Mon, 24 Oct 2011 06:03:56 +0000

Heyhat!……elverir ki okuyasınız. Doğrusu yazdıklarımızda faidelenmek isteyenler içün yeterince hikmetler vardır.

Dükkânı kapatınca, Bakırköydeki evine bırakmak üzere bir arkadaşımı da alarak yola koyuldum.
İstanbul Ticaret Odası Üniversitesi binasını geçtik, çok yavaş akan trafiğe uyarak Yenicamiye doğru gidiyoruz, Sarayburnundan geçerek, Sahilyolundan gideceğiz inşaallah. Buradaki, geliş/gidişi ayıran refüj epey yüksektir. İşte, ezilmeden karşıya geçmek için fırsat kollayan sarışın/turist bir kadın… (Birisine adını sorsa, o bahtiyar kekelemeden bir defada adını bile söyleyemez, işte öyle bir kadın.) Refüj, kadının diz kapağını arabadaki birinin göz hizasına getirecek yükseklikte. Kadının -güzelliklerini saklamasın diye çok sınırlı tutulmuş- giysileri, bir kırlangıcın kanatları gibi kıpır kıpır. Her ayrıntısı ayrı bir seminerin konusu olabilecek güzellikteki bu kadına, önümdeki arabadan bir elin uzandığını (ola ki onlarınkine dahi baldır deniyordur) ve baldırından tutup sarstığını gördüm.
Elin sahibi, -direksiyondaki adam- gururla sağına döndü ve bu marifetini, arabasındaki ikisi kadın dört arkadaşıyla beraber kahkahalarla kutlamaya başladı. Sesleri bana kadar gelmedi ama, kollarını arabanın elverdiğince yukarıya kaldıran kadınlar ya İspanyolca OLEY OLEY OLEY diye de bağırıyorlardı ya da Türkçe BİR DAHA BİR DAHA.
(Hâlâ merak ederim, turist kadın acaba bunu yapan adama mı daha çok kızdı yoksa o kadınlara mı?)
Ne yapıp edip o arabanın hizasına geldim. Yaz günü. Tüm camlar açık. Kutlama coşkuları devam ediyor. Korna çalıp kendime baktırdım.
- Bravo Murat, sana da bu yakışırdı zaten!
(Murat, Türkiyenin en büyük porselen üreticilerinden işyeri komşumuz P……….’ın pazarlama ekibinden. Kendisi hakkında, bir insan ancak Murat kadar sevimli, Murat kadar hatırşinas, Murat kadar efendi, Murat kadar sosyal olabilir diye düşünür idim.)
Sanırım, sözlerim üzerine, en azından turist kadının demin uğradığı kadar şaşkınlığa uğrayan Murat ne yapıp edip bana yetişmeğe çalışıyor. Yaklaşabildiğinde korna çalıyor, el hareketleriyle durmamı istediğini belli ediyor. Nihayetinde Gelik’in oralarda trafik tıkandı, aynı hizaya geldik.
-Emin Abi, bak bir şey diyeceğim.’ dedi.
-Git ulan işine…. bir şey diyecekmiş! dedim, arabanın camını kapattım.
*
Hemen ertesi gün, erken bir saatte, önde sevimli bir kadın, arkasında kamburunu çıkarmış, başı öne eğik, iki elini önünde kavuşturmuş Murat, huzuruma çıktılar!
Haydi… bir şaşkınlık daha.
-Emin Abi, dün akşam için senden özür dilemeğe geldik. Karımla.
(Kaçıncı şaşkınlık?)
-Murat sen evli misin?
-Ellerinden öper, bir de oğlum var.
-Yoksa hanımefendi de biliyor mu yaptığını?
Muratın karısı söze girdi:
-Emin Abi, Murat delidir doludur ama her şeyi gelir bana söyler..
…………………………..
Murat bir daha ağzını açmadığı gibi, gözlerini de ayakkabılarından kaldırmadı.
Gençler babalarıyla da, babaları yaşındakilerle de konuşmayı pek sevmezler. Ne ben, ne de Murat’ın karısı lafa bir yerinden giremedik. Çayımızı içtik, kalktılar.
*
Hani benzeri bir olaya şahit olursanız bilin ki O’dur, Murat’tır.
-Murat, oğlum senin ar damarın mı çatlamış? Nedir bu yaptığın? Utanmıyor musun?” deyin.
Deyin ki ertesi gün Murat karısıyla gelsin bir çayınızı içsin.
E ne yaparsınız, insan ilişkileri çok azaldı, biriyle beraber çay içmenin yeni yolu bu.
Selam bakidir, sevgi bakidir. ( Murat, ezelî ve ebedî ) (Üf, bu sonuncusu amma da okkalı laf oldu!)
Emin ERDEM.
(24.10.2011)

Hint Felsefesi’nin 4 kuralı. . . (10/2011)

yonetim — Mon, 03 Oct 2011 10:40:30 +0000

Sayın Metin ÜNAL’ dan gelmiştir. Teşekkür ederiz.

Hint Felsefesi’nin 4 kuralı. . .

İlk kural :
” Karşına çıkan kişiler, her kimse, doğru kişilerdir.”
Bunun anlamı şudur, hayatımızda kimse tesadüfen karşımıza çıkmaz. Karşımıza çıkan, etrafımızda olan herkesin bir nedeni vardır, ya bizi bir yere götürürler ya da bize bir şey öğretirler.

İkinci kural :
“Yaşanmış olan her ne ise, sadece yaşanabilecek olandır.”
Hiç bir şey, hem de hiç bir şey yaşadığımız şeyi değiştiremezdi.
Yaşadığımızın içindeki en önemsiz saydığımız ayrıntıyı bile değiştiremeyiz. “Şöyle yapsaydım, böyle olacaktı” gibi bir cümle yoktur. Hayır, ne yaşandıysa, yaşanması gereken, yaşanabilecek olandır, dersimizi alalım ve ilerleyelim diye. Her ne kadar zihnimiz ve egomuz bunu kabul etmek istemese de, hayatımızda karşılaştığımız her olay, mükemmeldir.

Üçüncü kural :
” İçinde başlangıç yapılan her an, doğru andır.”
Her şey doğru anda başlar, ne erken ne geç.
Hayatımızda yeni bir şeyler olmasına hazırsak, o da başlamaya hazırdır.

Dördüncü kural:
“Bitmiş olan bir şey bitmiştir. Bu kadar basittir.”
Hayatımızda bir şey sona ererse, bu bizim gelişimimize hizmet eder.
Bu yüzden serbest bırakmak, gitmesine izin vermek ve elde etmiş olduğumuz bu tecrübeyle ileriye doğru bakmak daha iyidir.

İskender’in son 3 arzusu ( Sayın Metin ÜNAL tarafından gönderilmiştir.)

yonetim — Thu, 16 Jun 2011 13:40:44 +0000

Büyük İskender’in son üç arzusu Ölümün eşiğinde, Büyük İskender komutanlarını çağırıp son üç arzusunu iletmiş. 1] Tabutu dönemin en iyi doktorlarınca taşınmalı. 2] Elde ettiği tüm zenginliğinin [altın, gümüş ve değerli taşlar] yol boyunca tabutu mezara gelene kadar serpiştirilmeli.
3] Elleri, herkesin görebileceği şekilde tabutun dışına sarkmalı.
Komutanlardan biri, şaşkın, nedenini sormuş.

Büyük İskender, açıklamış:
1] En ünlü doktorların taşımasını şu nedenle istiyorum: Herkes bilsin ki, Doktorlar ne kadar iyi olursa olsun, onlar bile ölümün karşısında çaresizdir.

2] Yerlere sepeceğiniz değerlerim de gösterecektir ki: Bu dünyada elde ettiğimiz zenginlik, bu dünyada kalır.

3] Ellerim tabutun dışında kalsın ki, herkes bilsin: Bizim için en değerli şey olan zamanımız tükenince, boş ellerle doğduğumuz gibi, boş ellerle de gideriz. —————————————————————————–

“ ZAMAN” elimizdeki en büyük zenginliktir; çünkü sınırlıdır. Para kazanabiliriz, ama daha fazla zaman kazanamayız. Dolayısile, birine zaman ayırdığımızda, bir daha asla geri alamayacağımız zamanımızdan ayırmış oluruz.

Zaman, hayatımızdır ve ÇOK DEĞERLİ bir hediyedir.

Bu hediyeyi ne zaman ve kime ayıracağını iyi hesapla,

sana zaman ayıranın da sana ne denli değer verdiğini bil!!!

MUTLULUK (05/2011) Sayın Metin ÜNAL’ dan

yonetim — Tue, 24 May 2011 07:29:16 +0000

Tanrılar dünyayı ve insanı yaratırken, mutluluğu saklamaya ve insanın mutluluğu zor bulmasına karar vermişler.
Mutluluğu nereye saklayacakları hakkında konuşmaya başlamışlar. Biri ” Uzaya, yıldızlara” demiş, bir diğeri ” Deniz diplerinin en derin noktasına”… İçlerinden bir başkası ” Yüksek dağların zirvesine, çiçeklerin özüne” demiş… Biri de demiş ki, “Hiç biri olmaz, insan çok meraklıdır. Araştırır, dediğiniz her yere bakar ve bulur” . Ve sonunda biri “Buldum” diye bağırmış. “Mutluluğu insanin içine saklayalım, insan her yere bakar da, kendi içine bakmak aklına gelmez”.

Yazılarınızı ve Beğendiklerinizi Yayınlayabilirsiz.

yonetim — Mon, 30 Aug 2010 08:34:27 +0000

Yazılarınızı veya beğendiklerinizi bu bölümde yayınlayabilirsiz.

yonetim@yaseminevler.com